Blog

مرداد ۱۷, ۱۳۹۰

سجده ی عزت

جوینده عزت باید بداند که همه عزت از آن خداوند است و به چیزی از آن دست نمی یابد جز آنکه عزت را از خود و دیگران- از ما سوای الله-  نفی کند. این معنا در حال سجده که همراه با تمثل ذلت عبد در قول و فعل است، تجلی می یابد. هماهنگی قول وفعل در سجده، گواه راستین ذلت سجده کننده است، و سبب کسب عزتی می شود که ویژگی ذاتی خداوند به شمار می رود و برای پیامبر (ص) و مومنان عرضی است.

شاید از همین قبیل باشد فرمایش امام صادق (ع) به اسحاق بن عمار: من بستر پدرم امام باقر (ع) را آماده می کردم و منتظر آمدن او می ماندم، هنگامی که ایشان به بستر رفته و میخوابید، من به بسترم می رفتم. شبی این انتظار به درازا کشید، در جستجوی پدرم به مسجد آمدم، و این بعد از برنامه وعظ ایشان و هدایت مردم بود، ایشان را در مسجد در حال سجده یافتم و شخص دیگری در مسجد نبود، صدای ناله ایشان را شنیدم که می گفت: " سبحانک الهم انت ربی حافظ، سجدت لک یا رب تعبداورقا، الهم ان عملی ضعیف فصاعفلی، الهم عذابک یوم تبعث عبادک و تب علی انک انت التوابین الرحیم " خدایا تو منزهی، تو به حقیقت پروردگار بر حق من هستی، پروردگارا برای تو از روی عبودیت و بندگی سجده گزارم، خدایا کردارم ناچیز است برابربگردان، بار الها در روزی که بندگانت را بر می انگیزی، مرا از عذابت رهایی بخش و ببخشای، همانا تو بسیار توبه پذیر و مهربانی.

نشریات , , , , ,
امیدرضا واشقانی فراهانی
About امیدرضا واشقانی فراهانی

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Text Widget
Aliquam erat volutpat. Class aptent taciti sociosqu ad litora torquent per conubia nostra, per inceptos himenaeos. Integer sit amet lacinia turpis. Nunc euismod lacus sit amet purus euismod placerat? Integer gravida imperdiet tincidunt. Vivamus convallis dolor ultricies tellus consequat, in tempor tortor facilisis! Etiam et enim magna.
رفتن به نوارابزار